Mijas is een van de vreemdste gemeenten van de Costa del Sol, want het is er eigenlijk drie. Er is Mijas Pueblo, het witte bergdorp op ongeveer 430 meter hoogte dat op elke ansichtkaart staat. Er is Las Lagunas, de moderne woon- en winkelwijk die tegen Fuengirola aan is gegroeid en waar het merendeel van de bijna 95.000 inwoners woont. En er is La Cala de Mijas, het kustplaatsje halverwege Fuengirola en Marbella. De gemeente heeft twaalf kilometer kust en bijna 150 vierkante kilometer grondgebied, van het strand tot boven in de Sierra de Mijas.
Mijas
Mijas Pueblo
Mijas Pueblo is beschermd stadsgezicht en ligt tegen de flank van de Sierra de Mijas, met uitzicht over de hele kust. Alles wat je wilt zien ligt binnen een paar honderd meter van elkaar, maar het is wel een klim: de Plaza Virgen de la Pena onderaan, waar de bus stopt en de parkeergarage zit, ligt een stuk lager dan de kerk en de arena bovenaan.
Aan de Paseo El Compas ligt de Ermita de la Virgen de la Pena, een kapel die in de tweede helft van de zeventiende eeuw letterlijk uit de rots is gehakt door karmelieten. Volgens de overlevering vonden twee herderskinderen het Mariabeeld in 1586, gewezen door een duif. De Virgen de la Pena is de patrones van Mijas. De kapel is dagelijks gratis toegankelijk.
Van het kasteel van Mijas, dat Romeinse wortels heeft en in de Moorse tijd belangrijk werd, resten alleen nog een stuk muur en een toren. Op de plek van de vesting staat nu de Iglesia de la Inmaculada Concepcion, gebouwd in de zestiende en zeventiende eeuw en gewijd in 1631, met drie beuken op marmeren zuilen en acht apostelfresco’s die bij een restauratie in de jaren negentig tevoorschijn kwamen. Rond het oude muurtrace liggen de Jardines de la Muralla, terrastuinen met de mooiste uitzichtpunten van het dorp en een botanische route met ruim 140 plantensoorten van alle werelddelen. Vrij toegankelijk.
De ovale stierenvechtarena
Mijas heeft een van de weinige ovale stierenvechtarena’s van Spanje, in 1900 gebouwd op verzoek van de dorpsbewoners en op 8 september van dat jaar ingewijd. De vorm volgt de rots waarin de arena is uitgehakt en er simpelweg geen ronde ruimte was. Van buiten lijkt het gebouw op een gewoon wit dorpshuis; je loopt er zo langs.
De arena sloot in 1968 en ging in 1977 na een verbouwing weer open. Er worden al jaren geen stierengevechten meer gehouden. Wat er nu zit is een klein stierenvechtmuseum en een arena die je kunt bekijken, voor drie euro. De openingstijden verschillen per seizoen en de gemeente publiceert er twee licht afwijkende versies van, dus kijk ter plekke op het bord.
Musea in Mijas Pueblo
Het Centro de Arte Contemporaneo (CAC Mijas) aan de Calle Malaga is het verrassendste museum van het dorp. Het toont de collectie Remedios Medina, ruim vierhonderd werken van onder anderen Picasso, Dali, Braque en Foujita, waaronder ongeveer 130 stukken van Picasso: litho’s, etsen, keramiek en beelden. Het museum claimt de op een na belangrijkste verzameling Picasso-keramiek ter wereld te bezitten. Let op de openingstijden: alleen in de ochtend, van half elf tot twee uur, en gesloten op zondag. Toegang drie euro.
Het Museo Historico-Etnologico, ook wel de Casa Museo, zit in het oude gemeentehuis aan de Plaza de la Libertad. Negen zaaltjes met landbouwwerktuigen, vistuig, een oliepers, een wijnkelder en een traditionele keuken. Het mooiste stuk is de reconstructie van de kamer waarin Manuel Cortes Quero, de republikeinse burgemeester van Mijas die bijgenaamd El Topo werd, zich van 1939 tot de amnestie van 1969 dertig jaar lang in zijn eigen huis verborgen hield. Toegang een euro.
De Molino de Harina, de nagebouwde watermolen in de Cueva del Compas met onderdelen van meer dan tweehonderd jaar oud, staat op de site van de gemeente als tijdelijk gesloten, zonder heropeningsdatum. Ga er dus niet vanuit dat je er terecht kunt.
De burro-taxi
Aan de Plaza Virgen de la Pena staat de standplaats van de burro-taxi: ongeveer zestig ezels en een handvol paardenkoetsjes die korte ritjes door het dorp maken. De dienst ontstond eind jaren vijftig of begin jaren zestig, toen arbeiders die op hun ezel naar huis reden werden aangehouden door toeristen die een foto of een ritje wilden. De fooien liepen al snel op boven het dagloon. Een ritje op de ezel kost vijftien euro, een ezelkarretje voor twee personen twintig euro en een paardenkoets vijfentwintig euro.
Het is eerlijk om erbij te vertellen dat de burro-taxi omstreden is. Dierenwelzijnsorganisaties documenteren al jaren problemen met hoefverzorging, leeftijd van de dieren en tuigage. In december 2025 hield de gemeente een gesprek met de organisaties en liet weten de dienst zeker nog vijf jaar te willen voortzetten. Er gelden wel regels: sinds april 2025 mag er bij een gele hittewaarschuwing tussen twee en zes uur ’s middags niet gereden worden en bij een oranje of rode waarschuwing helemaal niet, en het maximale gewicht van een berijder is tachtig kilo. In augustus 2026 filmden activisten ezels die tijdens een oranje hittealarm bij achtendertig graden toch aan het werk waren. Wie het liever overslaat: het dorp is klein genoeg om gewoon te lopen.
La Cala de Mijas en de kust
La Cala de Mijas is een voormalig vissersdorp dat is uitgegroeid tot een ontspannen badplaats met een grote Britse gemeenschap. Het strand van La Cala is bijna twee kilometer lang; verderop liggen Butibamba en El Bombo, dat rotsiger is en daardoor beter om te snorkelen. In 2026 wapperden vijf Blauwe Vlaggen aan de kust van Mijas: La Luna-Royal Beach, Riviera bij Calahonda, El Bombo, El Chaparral en La Cala. De markt van La Cala is op woensdag en zaterdag, ongeveer van negen tot twee, op het feestterrein.
Midden in het dorp staat de Torre Vieja, officieel de Torre de la Bateria de la Cala del Moral, een hoefijzervormige artillerietoren uit 1773. Er is een centrum over de wachttorens van de kust in gevestigd, maar dat staat momenteel als tijdelijk gesloten aangegeven. Langs de Mijaanse kust staan nog meer van deze torens, uit de zestiende tot achttiende eeuw, gebouwd tegen piraten uit Noord-Afrika. Ze zijn allemaal beschermd monument, maar op enkele na niet van binnen te bezoeken.
De Senda Litoral, het houten kustpad dat langs de hele provincie loopt, is in Mijas vrijwel af. In juni 2026 opende een nieuw stuk van zevenhonderd meter tussen La Cala en El Sheriff en het laatste stuk, tussen de vuurtoren van Calaburras en de grens met Fuengirola, stond gepland voor juli 2026. Houd er rekening mee dat stormschade regelmatig korte omleidingen veroorzaakt.
Golf en waterpret
Mijas heeft ongeveer zes achttienholesbanen en daarmee een van de hoogste concentraties van de kust. La Cala Resort bij La Cala de Mijas heeft er drie, America, Asia en Europa, alle ontworpen door Cabell B. Robinson, plus een korte par-3-baan en een academie op vier miljoen vierkante meter terrein. Daarnaast liggen er Mijas Golf Internacional met Los Lagos en Los Olivos, en El Chaparral.
Het waterpark Aquamijas ligt aan de kustweg op de grens met Fuengirola, wat verklaart waarom het zichzelf soms als het waterpark van Fuengirola presenteert. Het seizoen loopt van begin mei tot in september; in mei is het park op een aantal donderdagen en vrijdagen dicht voor onderhoud, vanaf juni dagelijks open. In 2026 bestond het park veertig jaar.
Nog een veelgemaakte verwarring: het Bioparc ligt in Fuengirola, niet in Mijas, al is het vanuit Mijas zo bereikt. Meer daarover lees je bij de bezienswaardigheden van de Costa del Sol.
Praktisch
Vanaf het vliegveld van Malaga ben je met de auto in vijfentwintig tot vijfendertig minuten in Mijas Pueblo, ongeveer 25 tot 30 kilometer over de A-7 en daarna de bochtige A-387. Vanaf Fuengirola is het acht tot negen kilometer, een kwartier rijden. Parkeer in de ondergrondse garage onder de Plaza Virgen de la Pena; het oude centrum is grotendeels autovrij en straatparkeren is er nauwelijks. Zonder auto kun je ook meerijden met een excursie naar Mijas vanaf de badplaatsen aan de kust.
Met het openbaar vervoer is er geen directe verbinding vanaf het vliegveld. De handigste route is de voorstadstrein C1 naar het eindpunt Fuengirola en daar overstappen op buslijn M-122 van Avanza naar Mijas Pueblo, een rit van vijfentwintig tot dertig minuten. Er rijdt ook een directe bus vanaf Malaga, lijn M-112, maar die gaat slechts vier keer per dag. Een trein naar Mijas is er niet: Fuengirola is het eindpunt van de lijn en het dichtstbijzijnde station.
Mijas Pueblo loopt tussen elf uur ’s ochtends en vier uur ’s middags vol met touringcars uit de hele kust en met cruisepassagiers uit Malaga. Voor half elf of na vijven is het dorp een stuk aangenamer. Let wel op: het CAC is alleen ’s ochtends open en de toeristenbureaus sluiten om half drie, dus die twee vragen om een keuze. Een weekmarkt is er in Mijas Pueblo niet; die zijn er op woensdag en zaterdag in La Cala en op zaterdag in Las Lagunas. Wel zijn er wisselende ambachtsmarkten op de Plaza Virgen de la Pena, in de zomer ook ’s avonds.
Meer plaatsen aan de Costa del Sol
We schreven ook uitgebreide pagina’s over Nerja, Marbella en Ronda. Een overzicht van alle badplaatsen en dorpen vind je op de pagina steden en dorpen aan de Costa del Sol.
Veelgestelde vragen over Mijas
-
Uit welke delen bestaat de gemeente Mijas?
Uit drie hoofdkernen: Mijas Pueblo, het witte bergdorp op ongeveer 430 meter hoogte; Las Lagunas, de moderne woon- en winkelwijk tegen Fuengirola aan; en La Cala de Mijas aan de kust. Daarnaast is Calahonda een grote kustwijk.
-
Hoe kom je in Mijas Pueblo zonder auto?
Neem de voorstadstrein C1 naar het eindpunt Fuengirola en stap daar over op buslijn M-122 naar Mijas Pueblo, een rit van vijfentwintig tot dertig minuten. Er is geen directe bus vanaf het vliegveld.
-
Zijn er nog stierengevechten in de arena van Mijas?
Nee, die worden er al jaren niet meer gehouden. De ovale arena uit 1900 is te bezoeken als bezienswaardigheid met een klein stierenvechtmuseum, voor drie euro.
-
Is de burro-taxi in Mijas verboden?
Nee. De dienst draait nog en de gemeente heeft in december 2025 laten weten hem zeker nog vijf jaar te willen voortzetten. Er gelden wel regels over hitte, gewicht en dierenverzorging, en dierenwelzijnsorganisaties documenteren dat die niet altijd worden nageleefd.
-
Wat kost een ritje met de ezeltaxi?
Vijftien euro op de ezel, twintig euro voor een ezelkarretje voor twee personen en vijfentwintig euro voor een paardenkoets. Het dorp is klein genoeg om te lopen als je liever niet meedoet.
-
Waar ligt het Bioparc, in Mijas of in Fuengirola?
In Fuengirola. Het park ligt naast het station van Fuengirola en hoort niet bij de gemeente Mijas, al is het vanuit Mijas snel te bereiken.
-
Wanneer kun je Mijas Pueblo het beste bezoeken?
Voor half elf ’s ochtends of na vijf uur ’s middags. Daartussen komen de touringcars en de cruisepassagiers. Het museum CAC Mijas is alleen ’s ochtends open, dus daar moet je een keuze maken.
-
Is er een weekmarkt in Mijas Pueblo?
Niet als vaste weekmarkt. De markten van de gemeente zijn op woensdag en zaterdag in La Cala en op zaterdag in Las Lagunas. In Mijas Pueblo zijn wel wisselende ambachtsmarkten op de Plaza Virgen de la Pena, in de zomer ook ’s avonds.
-
Wat is er te doen in Mijas?
Dat hangt af van welk Mijas je bedoelt. In Mijas Pueblo loop je het witte bergdorp door, met de uit de rots gehakte Ermita de la Virgen de la Pena, de Jardines de la Muralla met de uitzichtpunten, de ovale stierenvechtarena en het CAC met zijn Picasso-collectie. In La Cala de Mijas ligt het strand, met de artillerietoren Torre Vieja uit 1773 in het dorp en het houten kustpad de Senda Litoral langs de zee. Daarnaast heeft de gemeente ongeveer zes achttienholesbanen en het waterpark Aquamijas.